In het kort:

Enkele kenmerkende aspecten van de geest van waaruit wij willen leven:
Vanuit ons doopsel leven in vereniging met de verrezen Heer, en zo kind zijn van God de Vader. En dit aan de hand van Maria, onze Moeder. Samen als gezin Gods liefde ontvangen en doorgeven aan elkaar en aan onze gasten.
Dit mag zijn een leven van gebed en overweging, van werk en ontspanning. Elke dag weer in dienst van de Heer. Samen de schouders eronder zetten om een huis van gebed en bezinning te zijn voor ieder die komen wil. Samen een gemeenschap opbouwen die Gods woord wil verkondigen door gasten uit te nodigen voor het volgen van een retraite of bezinning.
De Foyers de Charité zijn geen uitvinding van mensen, maar zijn door God gewild. Het idee ervoor is aan Marthe Robin ingegeven tijdens haar vereniging met het lijden van de Heer. Zij zijn door Rome officieel erkend. Lid zijn van een Foyer de Charité is daarom een authentieke roeping in de Kerk!

Meer weten?

Ons doopsel.
In de Foyer de Charité hechten wij een bijzondere waarde aan ons doopsel. De genade die wij daarin ontvangen hebben is de basis voor ons geestelijk leven. Het is veel meer dan een opname in de Kerk, veel meer dan een toewijding aan God. In het doopsel zijn wij met Jezus Christus gestorven en begraven, maar ook met Hem verrezen tot een nieuw leven (vgl. Rom. 6,3-4). Door het doopsel zijn wij geroepen om voortdurend in een innige vereniging met de gekruisigde en verrezen Heer te leven, en om die band met Hem door een leven van gebed en overweging, van naastenliefde en dienstbaarheid zichtbaar te maken. Dat gaat niet vanzelf, dat vraagt steeds weer om bekering. Maar het maakt je leven ook steeds mooier.
God: onze Vader.
Als wij door ons doopsel met Jezus Christus verenigd zijn, dan zijn wij met en in Hem ook kinderen van God de Vader. Wij weten ons door Hem bemind en willen zijn liefde graag beantwoorden. Het vaderschap van God krijgt in de Foyer de Charité een bijzonder accent omdat wij geloven dat het Vader-zijn van God in onze gemeenschap aanwezig wordt gesteld in het vaderschap van de priester die "Foyervader" is in de communiteit. Door hem hebben wij deel aan het kruisoffer van Jezus in de Eucharistie. Omdat hij door het Sacrament van het Priesterschap ook herder is met Christus geloven wij dat hij een bijzonder charisma heeft om de leiding over onze gemeenschap te hebben.
Maria: onze Moeder.
Als wij door de doop één zijn met Jezus en zo kinderen van God de Vader zijn, mogen wij dan ook zijn Moeder Maria niet ónze moeder weten? Jezus zelf heeft haar aan ons als moeder gegeven: "Zie daar uw moeder" (Joh. 19,26-27). In de Foyer proberen wij dit woord van Jezus werkelijk te beleven. In de geest van de Heilige Louis-Marie Grignon de Montfort willen wij Maria aanwezig weten in alle momenten van ons leven. In ons gebed en in ons werk, in vreugde en verdriet. Door haar handen willen wij onszelf en al onze daden aan God opdragen. Vanuit haar handen willen wij alle genaden ontvangen die God ons wil schenken.
Eén met Christus.
Het doopsel maakt ons één met Jezus. Daarvan willen wij ons steeds opnieuw bewust zijn. Als wij één zijn met de gekruisigde Heer, dan mogen wij in alle tegenslagen en verdriet dat het leven meebrengt zijn kruisoffer aanwezig weten. Het is niet meer óns lijden, maar zíjn lijden dat in ons leven aanwezig komt. Maar hetzelfde geldt voor alle vreugden die wij kennen. Mogen we die niet beleven als de vreugde van de verrezen Heer waarmee wij één zijn? Zo streven wij ernaar om heel ons leven onder te dompelen in de Liefde van Jezus Christus. Dit vindt zijn hoogtepunt in de dagelijkse Eucharistieviering, waar wij ten volle die eenheid met Hem in zijn verlossend lijden mogen beleven en zijn Lichaam en Bloed ontvangen als voedsel voor het eeuwig leven. Natuurlijk, op eigen kracht is dit haast onmogelijk. Maar Jezus heeft ons zijn Moeder Maria gegeven om ons te helpen steeds dieper in dit mysterie binnen te gaan. Om aan haar hand steeds weer teruggebracht te worden naar haar Zoon.
Foyer: gezin.
In de Foyer willen we dit zo innig mogelijk beleven. Maar onze eenheid met Christus roept ons op om ook met onze naasten in eenheid te leven. We weten ons geroepen om samen gemeenschap te vormen. Bij ons heeft het gemeenschapsleven de vorm van een gezin. De mannen en vrouwen die deel uitmaken van de Foyergemeenschap leven als broers en zussen van elkaar. Samen willen wij in een leven van gebed en werk Hém dienen met wie wij één zijn door ons doopsel. Dat is het eerste doel van de Foyer de Charité: een gemeenschap van gedoopten zijn die samen Gods liefde in de wereld aanwezig willen stellen. Die die liefde steeds meer willen leren kennen door een leven van gebed en overweging. Die die liefde zichtbaar willen maken door een leven van naastenliefde en dienstbaarheid naar elkaar toe. Ook dit weer: aan de hand van Maria. Zij helpt ons om elkaar steeds weer opnieuw te zien als kinderen van God die geroepen zijn één te zijn met elkaar in de gekruisigde en verrezen Heer. Maar ook geholpen door de priester die vader is in onze Foyergemeenschap. Hij onderricht ons en schenkt ons Gods genade in de sacramenten.
Samen bidden.
Als wij een leven willen leiden waarin Christus centraal staat, dan moet ons leven in de allereerste plaats een leven van gebed zijn. In onze Foyer in Thorn beginnen wij dan ook iedere dag met een tijd van stil gebed en overweging. Samen bidden wij daarna het morgengebed uit het brevier, om vervolgens in de Eucharistieviering de dag aan God op te dragen, en zijn Lichaam te ontvangen als voedsel dat ons kracht geeft om de dag met Hem door te brengen. Na het middagmaal hebben wij een gebedsmoment om de dag opnieuw op Hem te centreren. 's-Avonds is er iedere dag een uur aanbidding met uitstelling van het Allerheiligste, waarbij tevens het rozenhoedje gebeden wordt.
Zo is een dag in de Foyer getekend door momenten van gebed. We hopen dat zo héél onze dag in het teken komt te staan van Gods aanwezigheid in ons en onder ons.
Samen werken.
Ook het werk heeft een belangrijke plaats in ons Foyerleven. Het huis en de tuin, het gemeenschapsleven en de ontvangst van de gasten vragen onze inzet op materieel gebied. Koken, wassen, onderhoud, boekhouding...
De verdeling van dit alles is naar gelang de aard en aanleg van de leden van de Foyer. De ene keer is iets routine, de andere keer vraagt iets je volle aandacht. De ene keer wordt iets samen gedaan, de andere keer ben je ergens alleen verantwoordelijk voor. Maar wel steeds in het bewustzijn dat we gezamenlijk verantwoordelijk zijn voor het geheel. En altijd in de overtuiging dat wij ook in ons werk met Jezus verenigd mogen zijn.
Samen ontspannen.
En dan zijn er natuurlijk nog momenten van ontspanning. Echte gemeenschapsmomenten zijn de maaltijden. Omdat daarbij de gehele communiteit bijeen is, willen wij die in een ontspannen sfeer gebruiken. In onze vrije tijd treffen zij elkaar die samen een wandeling willen maken, een film willen kijken ... Voor af en toe een uitje zijn de meesten wel te vinden, en de jaarlijkse gezamenlijke vakantie is altijd een vreugdevol gebeuren! Maar ook zijn er momenten waarin je je met een eigen liefhebberij kunt bezighouden. Zo zoeken wij in onze vrije tijd naar een evenwicht tussen gemeenschapsopbouw en persoonlijke ontspanning.
Retraite.
Wat wij van God ontvangen in ons leven in de Foyer willen wij niet alleen voor onszelf houden. Graag laten wij mensen delen in ons leven van gebed en overweging. Dat doen wij door in ons huis retraites en bezinningsdagen te geven. In het gewone dagelijkse leven in de wereld is het toch zo moeilijk je bewust te zijn van Gods liefde. Zoveel zorgen en gebeurtenissen trekken onze aandacht en vullen ons leven. Dan is het goed om eens een tijd uit te trekken om helemaal en alleen voor en bij Hem te zijn. Een retraite in de Foyer is daarvoor een uitstekende mogelijkheid. Door het onderricht van een priester worden de gasten geholpen om dieper door te dringen in de betekenis van Gods Woord voor hun leven. Ondersteund door het gebed en de dienstbaarheid van de Foyergemeenschap worden zij gestimuleerd om in de stille momenten en gebedsvieringen zijn Liefde te ontdekken. Zo helpt een retraite om ook eenmaal terug in het gewone leven meer in verbondenheid te leven met de Heer en zijn liefde naar anderen toe uit te dragen.
Stilte.
Een heel belangrijk aspect van deze retraites is de sfeer van stilte waarin zij plaatsvinden. Om helemaal vrij te zijn voor God en zijn zachte roepstem te leren horen wordt door de retraitanten niet met elkaar gesproken. Dit lijkt een hele opgave (en is het aanvankelijk ook), maar gedurende de retraite ontdekken de gasten hoe dit hen helpt om steeds meer open te zijn voor God. Hoe belangrijk het is om jezelf leeg te maken voordat het voor God mogelijk is je hart te vullen. Maar ook is het opvallend hoe ondanks (of meer nog: dankzij) de stilte de gasten steeds meer naar elkaar toe groeien. Zodat ook het gemeenschapsaspect van ons geloofsleven juist dankzij die stilte vorm krijgt.
Gewild.
Deze vorm van gemeenschapsleven met als doel het geven van retraites is geen uitvinding van mensen. Wij geloven dat de Foyers de Charité uitdrukkelijk door God gewild zijn. De inspiratie hiervoor heeft onze stichteres, Marthe Robin, van God ontvangen in 1933.
Het grote werk van zijn Liefde.
Jezus had haar over de Foyer gesproken als een prachtige Werk dat Hij tot stand wilde brengen, tot verheerlijking van de Vader en voor de uitbreiding van zijn Rijk in heel de wereld. Dat zou gebeuren door de religieuze vorming die er gegeven zou worden in de vorm van retraites. De geestelijke invloed hiervan zou zeer groot zijn.
Een priester die door Hem uitgekozen was zou hierover de leiding hebben. Hij zou hem later trouwe en toegewijde medewerkers geven om hem te helpen bij het vergeven, het onderrichten en voeden van de zielen, en om ze te leiden tot zijn Liefde.
Van de leden van de Foyer vroeg Jezus dat zij een voorbeeld zouden zijn van geestelijk leven, van dienstbaarheid en van volledige overgave aan God.
Kerkelijk erkend.
Het authentieke charisma van de Foyers de Charité is inmiddels door de Kerk bevestigd. De Pauselijke Raad voor de Leken heeft op 1 november 1996 de Foyers de Charité per decreet officieel erkend als "Private vereniging van christengelovigen".
Geroepen.
De Foyers de Charité hebben een authentiek en uniek charisma in de Kerk. Zij zijn door God gewild en door de Kerk erkend. Dat betekent ook dat de leden ervan door God geroepen worden tot een leven van gebed en dienstbaarheid in de Foyergemeenschap. Wij zijn niet bij elkaar omdat we er zelf voor kiezen, alleen maar omdat we het Foyerleven aangenaam of nuttig vinden. God zelf roept ons hiertoe.
Vanaf het begin.
Zoals in de voorgaande pagina's is gezegd: de basis van onze roeping ligt in ons doopsel. Maar met het doopsel op zich kun je nog vele kanten uit. Of liever gezegd: daarmee kan God nog vele kanten uit. Eén van de vele manieren om je leven als gedoopte vorm te geven is de Foyer de Charité. Voel je je geroepen tot een leven van gebed en dienstbaarheid binnen het kader van een gemeenschap, en wil je je leven in dienst stellen van de verkondiging van Gods Woord, dan is intreden in de Foyer een mogelijke keuze. Aan de hand van Maria en onder leiding van de Foyervader leer je steeds dieper binnen te gaan in het mysterie van ons doopsel. Door je gebed en werk bied je anderen de mogelijkheid om Gods liefde een grotere plaats in hun leven te geven. En zo leer je ook zelf ervaren dat alleen zijn Liefde je werkelijk gelukkig kan maken.
Iets voor jou?
Wil je meer informatie over de Foyer, of zou je eens een kijkje willen nemen in onze gemeenschap, aarzel dan niet om contact op te nemen. Je kunt ons bellen: 0475 - 562770 of gebruik het reactieformulier op deze website.